Juhas Diora
Diora · Radioodbiorniki stacjonarne · lata: 1957–1965 dane zweryfikowane
Brak zdjęć — do uzupełnienia.
Bateryjny odbiornik domowy Diory, następca i odpowiednik Pioniera B, produkowany od 1957 r. Przeznaczony dla miejscowości, do których nie dotarła jeszcze sieć energetyczna; używany przez wiele lat w osadach górskich. Produkcję zakończono ok. 1964–65, gdy niemal cały kraj był już zelektryfikowany i popyt na stołowe odbiorniki bateryjne wygasł.
Konstrukcja typowa dla polskich odbiorników bateryjnych tego okresu: superheterodyna trzyzakresowa (D, Ś, K) na lampach miniaturowych 1R5T, 1T4T, 1S5T i 3S4T, znamionowa moc wyjściowa 0,15 W. Zasilanie z baterii anodowej 105 V i baterii żarzenia 1,5 V.
Występował w licznych, układowo niewiele różniących się odmianach, montowanych w kilku typach skrzynek drewnianych i bakelitowych (m.in. 6071, 6073, 6097 oraz wariant w obudowie typu Lotos).
Parametry
| Konstrukcja | lampowa (superheterodyna), zasilanie bateryjne |
|---|---|
| Lampy | 1R5T, 1T4T, 1S5T, 3S4T |
| Zakresy fal | D, Ś, K |
| Moc wyjściowa | 0,15 W |
| Zasilanie | bateria anodowa 105 V + bateria żarzenia 1,5 V |
| Wymiary | 335×183×271 mm, ~5 kg (Juhas 6073/6097) |
Warianty
- Juhas 6071 — 1957–64, często spotykana odmiana; kilka typów skrzynek
- Juhas 6073 — 1958–65; nazwa widnieje na okładce instrukcji wspólnie z Juhas 6097
- Juhas 6097 — 1957–64; opis i schemat w „Radioamatorze" 9/58
- Juhas (obudowa Lotos) — 1958–65, odmiana w skrzynce drewnianej typu Lotos; wym. 378×266×198 mm, ~5 kg
Wycena rynkowa
| Widełki | 50–250 zł |
|---|---|
| Mediana | ~120 zł |
| Dostępność | Częsty |
Szacunek regułowy (kategoria × marka, 2026-07) — orientacyjny, do potwierdzenia rynkowego; nie oparty na indywidualnym badaniu ofert.
Materiały
- Juhas 6073 — oldradio.pl (karta nr 31)
- Juhas 6071 — oldradio.pl (karta nr 294)
- Juhas 6097 — oldradio.pl (karta nr 32)
- Juhas (obudowa Lotos) — oldradio.pl (karta nr 310)