Muzeum Polskiej Elektroniki

„Kurant LUX” Unitra Diora

Diora · Radioodbiorniki stacjonarne · lata: od 1972 dane do weryfikacji

KurantKurant [źródło: https://www.oldradio.pl/karta.php?numer=333] Kliknij, aby zamknąć.

Propozycja "Diory" w "radiobudzikach". Wewnątrz podobnie jak w "Chronosie". Zewnątrz też, tyle że bardziej elegancko. Nazwa - kontynuacja tradycji ponownego nazwania nowego odbiornika, starą, choć adekwatną do jego funkcji nazwą. "Kurant", tyle że LUX - pewnie przez super-nowoczesną w odniesieniu do poprzednika konstrukcję. Zawiera importowany zegar kartkowy - wówczas nowość. Istniejący tylko w dokumentach archiwalnych. Z pewnością powstał choćby na targi, czy inną wystawę. Ale jak dotąd, zaginiony.

Nazwa nawiązuje do pierwowzoru — odbiornika Kurant z 1963 r. (prezentowanego na XXXII MTP), domowego radia z zegarem i budzikiem w nowoczesnej, polistyrenowej obudowie z tworzywa, zbudowanego na lampach ECH81, EBF89 i lampie głośnikowej ECL82 (zakresy D/Ś/K, jeden mały głośnik wyprowadzony na bok, prostownik selenowy jednopołówkowy z klasycznym transformatorem sieciowym; wyprodukowano 16 876 szt. w latach 1963–65).

Uwaga: powyższe dane techniczne dotyczą pierwowzoru „Kurant" (1963). Zestaw lamp i generacja lampy głośnikowej samego „Kurant LUX" (1972, zaginiony prototyp, cztery zakresy z UKF) nie są udokumentowane w dostępnych źródłach — do weryfikacji.

Parametry

4 zakresy falDŁ, ŚR, KR, UKF
Wymiary285x185x70, 3kg

Wycena rynkowa

Widełki50–250 zł
Mediana~120 zł
DostępnośćCzęsty

Szacunek regułowy (kategoria × marka, 2026-07) — orientacyjny, do potwierdzenia rynkowego; nie oparty na indywidualnym badaniu ofert.

Materiały

Źródła