Rytm Diora
Diora · Radioodbiorniki stacjonarne · lata: 1965–1966 dane zweryfikowane
Brak zdjęć — do uzupełnienia.
Niewielki odbiornik domowy z możliwością użycia jako przenośny, powstały w Diorze w 1965 r. (produkcja głównie w 1966). Obudowa plastikowa; na ściance czołowej przełącznik zakresów typu Isostat i pokrętło strojenia na osi kondensatora zmiennego KPOM-450, na prawym boku pokrętło siły głosu, na lewym gniazdo antenowe i słuchawkowe. Dobrą jakość odbioru zapewniała 20-centymetrowa wewnętrzna antena ferrytowa.
Charakterystycznym elementem jest małe koło zamachowe (bęben) na osi potencjometru siły głosu — zwiększające bezwładność i komfort regulacji. Zasilanie z dwóch baterii płaskich 4,5 V, umieszczonych w kieszeni na wewnętrznej stronie tylnej ścianki. Wszystkie tranzystory produkcji krajowej. Wyprodukowano ponad 16 tys. szt. Eksportową, identycznie wyglądającą wersją Rytmu był Rytmus. Schemat i opis: „Radioamator" 1966/10, s. 237–238.
Parametry
| Elementy czynne | 8 tranzystorów germanowych produkcji krajowej: stopień mocy przeciwsobny TG-55 ×2, przedwzmacniacz m.cz. TG-2 ×2, stopnie w.cz. TG-37/TG-38/TG-39/TG-40 |
|---|---|
| Zakresy fal | D, Ś, K |
| Moc wyjściowa | 0,35 W |
| Antena | wewnętrzna ferrytowa 20 cm |
| Strojenie | kondensator zmienny KPOM-450 |
| Zasilanie | bateryjne: 2× bateria płaska 4,5 V |
| Obudowa | plastikowa |
| Wymiary | 290×165×110 mm |
| Masa | ok. 1,8 kg |
| Nakład | ponad 16 tys. szt. (głównie 1966) |
Warianty
- Rytmus — wersja eksportowa, identyczna wizualnie
Wycena rynkowa
| Widełki | 50–250 zł |
|---|---|
| Mediana | ~120 zł |
| Dostępność | Częsty |
Szacunek regułowy (kategoria × marka, 2026-07) — orientacyjny, do potwierdzenia rynkowego; nie oparty na indywidualnym badaniu ofert.