Clivia ZRK
ZRK · Radioodbiorniki stacjonarne · lata: od 1964 dane zweryfikowane
Brak zdjęć — do uzupełnienia.
Pierwszy polski tranzystorowy odbiornik domowy. Pionierska konstrukcja tranzystorowa odbiornika domowego pojawiła się w 1964 r. w Zakładach Radiowych im. Marcina Kasprzaka (ZRK) w Warszawie — była to właśnie Clivia.
Miesięcznik „Radioamator i Krótkofalowiec" (RiK) z sierpnia 1966 r. opisywał ją jako odbiornik bezsznurowy, niewymagający przyłączenia do sieci oświetleniowej, dzięki czemu mógł być używany nie tylko w mieszkaniu niezelektryfikowanym, lecz również „na wycieczkach, wczasach, campingu". Odbiornik miał dwa zakresy fal (długie i średnie), moc wyjściową 0,25 W i ważył ok. 2 kg. Zasilany był z 6 ogniw 1,5 V R20. Układ elektryczny zawierał 8 tranzystorów germanowych typu TG produkcji krajowej, ze stopniem mocy w układzie przeciwsobnym na dwóch transformatorach. Obudowa polistyrenowa, montaż techniką druku.
Parametry
| Elementy czynne | 8 tranzystorów germanowych TG produkcji krajowej (m.in. TG50 ×2), wzmacniacz mocy przeciwsobny z dwoma transformatorami |
|---|---|
| Zakresy fal | D, Ś |
| Moc wyjściowa | 0,25 W (250 mW) |
| Zasilanie | bateryjne (bezsznurowe): 6 ogniw R20 1,5 V (9 V) |
| Obudowa | polistyrenowa |
| Wymiary | 335×120×142 mm |
| Masa | ok. 2 kg |
Wycena rynkowa
| Widełki | 200–600 zł |
|---|---|
| Mediana | ~350 zł |
| Dostępność | Rzadki |
pionierska, wczesna konstrukcja tranzystorowa — rzadko spotykana
Szacunek regułowy (kategoria × marka, 2026-07) — orientacyjny, do potwierdzenia rynkowego; nie oparty na indywidualnym badaniu ofert.