ZRK rozpoczęły seryjną produkcję magnetofonów kasetowych Młody Technik 11/1971

Pozycja „Kroniki Młodego Technika", dział „W kraju" — na zdjęciu nie widać winiety rubryki, ale przesądzają dwie rzeczy: format „IX.1971 r. …" jest ten sam, co w numerze 8/1971, a s. 128 to ostatnia strona numeru, czyli miejsce, w którym kronika stała do końca 1972 r. (od 1973 r. przeniesiono ją na pierwszą stronę). Wers powyżej urywa się na „…konsumpcyjnych" — to koniec poprzedniej pozycji. Cały tekst:

IX.1971 r. Zakłady Radiowe im. M. Kasprzaka rozpoczęły seryjną produkcję

magnetofonów kasetowych bateryjno-sieciowych. Cena z dodatkowym wyposażeniem

(przystawka do sieci, mikrofon i głośnik) — 3600 zł. W 1972 r. Zakłady

im. Kasprzaka wyprodukują 70 tys. sztuk takich magnetofonów. Magnetofon

otrzymał złoty medal w konkursie „Ładne — dobre — poszukiwane".

Co z tego wynika

Twarda data dla serii MK. Wrzesień 1971 to start seryjnej produkcji magnetofonów kasetowych w ZRK — pierwszy tego rodzaju wyrób zakładu. W katalogu żaden z wczesnych kasetowców Kasprzaka nie ma jeszcze wypełnionego lata_od, a ta notatka datuje początek całej linii.

Którego modelu dotyczy — pytanie otwarte. Notatka nie podaje symbolu, więc wpis nie jest podpięty do żadnej karty modelu (modele: [], cały wpis oznaczony do_weryfikacji). Kandydaci z katalogu, wszyscy bez dat produkcji: MK-121, MK-122 (opis UNITRA-Klub: „od początku lat 70. na licencji Thomsona") oraz MK-125. Wszystkie są zasilane bateryjnie z opcjonalną przystawką sieciową, więc określenie „bateryjno-sieciowe" samo w sobie nie rozstrzyga. Rozstrzygnąć powinny: dokumentacja fabryczna, katalogi Unitry z 1972–73 albo wykaz nagrodzonych w konkursie „Ładne — dobre — poszukiwane" (złoty medal, rocznik 1971) — dopiero wtedy podpiąć wycinek do konkretnego modelu i uzupełnić mu lata_od.

Cena. 3600 zł z wyposażeniem (przystawka sieciowa, mikrofon, głośnik) — uwaga: to cena kompletu, nie samego magnetofonu. Dla skali: w tym samym roczniku MT Diora zapowiadała Jubilata za 1300–1400 zł, więc kasetowiec z osprzętem kosztował około dwa i pół raza tyle, co stołowe radio czterozakresowe.

Wolumen. Plan 70 tys. szt. na 1972 r. — ten sam rząd wielkości, co plan 80 tys. Jubilatów u Diory. Obie liczby to plany, nie wykonanie.