2026-061 DML-306 „Klawesyn”

Front po dostawie — listwy ozdobne obecne, brak nasadek czołowych pokręteł SIŁA GŁOSU i FM [źródło: własne] Kliknij, aby zamknąć.

Ścianka tylna: DML-306 25501, POZIOM N, dane bezpiecznika; widoczna smuga zawilgocenia i pryski białej farby [źródło: własne] Kliknij, aby zamknąć.

Podwozie po zdjęciu ścianki tylnej — obie żarówki skali, kondensatory blokowe, gruba warstwa kurzu [źródło: własne] Kliknij, aby zamknąć.

Głośnik TESLA ARO567 4 Ω / 3 W — czechosłowacki, do weryfikacji czy fabryczny [źródło: własne] Kliknij, aby zamknąć.

Prostownik selenowy TELPOD SPS-6B/1, nr 250-685.676 — zaciski ~ ~ oraz + − (kadr obrócony o 90° dla czytelności nadruku) [źródło: własne] Kliknij, aby zamknąć.

Front i góra obudowy — zdjęcie z oferty Vinted [źródło: https://www.vinted.pl/items/9791376606-radioodbiornik-unitra-diora-klawesyn-dml-] Kliknij, aby zamknąć.

Ścianka tylna z oznaczeniami DML-306 25501, POZIOM N i danymi bezpiecznika — zdjęcie z oferty Vinted [źródło: https://www.vinted.pl/items/9791376606-radioodbiornik-unitra-diora-klawesyn-dml-] Kliknij, aby zamknąć.

Skala, klawisze isostat i pokrętła z bliska; widoczny spód obudowy — zdjęcie z oferty Vinted [źródło: https://www.vinted.pl/items/9791376606-radioodbiornik-unitra-diora-klawesyn-dml-] Kliknij, aby zamknąć.

Fabryczna plomba na zielonym sznurku przewleczonym przez dno obudowy — przecięta 05.09.2026 przy pierwszym wejściu do środka; plomba została na sznurku [źródło: własne] Kliknij, aby zamknąć.

Plomba z bliska (kadr powiększony): miękki, zaciśnięty krążek z odciskiem stempla — rant czytelny, treść nie; po prawej rozstrzępiony, przecięty koniec sznurka [źródło: własne] Kliknij, aby zamknąć.

Naklejka obudowy: Sp-nia Pracy Wyr. Drzewnych „TECHNODRZEW” Dzierżoniów — nazwa wyrobu KLAWESYN II, okleina (stempel) MAHOŃ, data 2 LUTY 1973 [źródło: własne] Kliknij, aby zamknąć.

Blok strojenia z lampową głowicą UKF w odlewie aluminiowym — naklejka kontrolna ELWRO, nr 353563, 30 WRZE 1971; obok koła pasowe i linka skali [źródło: własne] Kliknij, aby zamknąć.

Podwozie po odkurzeniu (05.09.2026) — obie nowe żarówki skali na wsporniku, lampa EBF89, bloczki papierowe Miflex, linka ze sprężynami [źródło: własne] Kliknij, aby zamknąć.

Płytka nr 2217-145 przy ECL86 — kondensatory MIFLEX serii KSE (KSE-011 nr 555, datownik „72 r.”, KSE-020 nr 566, 400 V) i elementy TELPOD z datownikiem „70” [źródło: własne] Kliknij, aby zamknąć.

Narożnik zasilacza po czyszczeniu: prostownik selenowy TELPOD SPS-6B/1, transformator sieciowy, kondensator blokowy i listwa z gniazdami DIN [źródło: własne] Kliknij, aby zamknąć.

Historia egzemplarza

Pierwszy Klawesyn w zbiorze. DML-306 to konstrukcja Diory z lat 1972–1975, a według karty katalogowej oldradio ostatni stołowy radioodbiornik lampowy wypuszczony w Polsce — powstawał już wtedy, gdy do produkcji masowo wchodziły odbiorniki tranzystorowe. Nakład ponad 120 tys. szt. (łącznie z Klawesynem II i III ponad 132 tys.), więc model jest częsty, i to jest jego zaleta: łatwo o dawcę części i o punkt odniesienia.

Układ elektryczny jak w DML-302. Komplet lamp ECC85, ECH81, EBF89, ECL86, lampa głośnikowa ECL86, zasilanie 220 V / 40 VA, zakresy D, Ś, K, UKF. Osobliwości konstrukcyjne — osobne pokrętła strojenia dla AM i UKF, włącznik sieciowy sprzężony z pokrętłem barwy tonu oraz klawiszowy przełącznik zakresów typu isostat — potwierdzone w ręku 01.09.2026. Wariant maskownicy: materiałowa (nie plastikowe listewki).

Dziennik prac

2026-08-27 — zakup. Vinted, 52,49 zł. Opis sprzedającego: „sprawne”. Zabezpieczone trzy zdjęcia oferty.

2026-09-01 — dostawa i oględziny zewnętrzne. Odbiornik dojechał; przesyłka bez uszkodzeń transportowych. Zdjęto ściankę tylną, wykonano pięć zdjęć własnych (front, tył, podwozie, głośnik, prostownik). Nie włączano. Ustalenia i sprostowania — niżej.

2026-09-05 — pierwszy serwis po latach: czyszczenie całości. Sprzęt rozebrany do czyszczenia — ⚠️ żeby dostać się do środka, trzeba było zerwać fabryczną plombę; do tego dnia była nienaruszona. Wykonano: odkurzenie i wyczyszczenie wnętrza (zeszła gruba warstwa kurzu z kondensatorów blokowych i podstawek), wymianę dwóch żarówek oświetlenia skali, umycie obudowy. Wszystko wygląda na kompletne i na miejscu. Nadal nie włączano — sprzęt jest gotowy do procedury pierwszego uruchomienia, nie do włożenia wtyczki do gniazdka (patrz sekcja niżej i plan remontu).

⚠️ Obie żarówki skali były przepalone — stały na miejscu, ale martwe; nowe poszły z magazynu warsztatu (2,50 zł/szt., rozliczone w planie remontu). ➡️ To drobna, ale realna rysa na deklaracji „sprawne": skala u sprzedającego nie mogła się świecić. Odbioru to nie przesądza (żarówki potrafią pójść długo przed resztą, a radia słucha się i po ciemku), ale pokazuje, że opis dotyczył sprzętu, którego nikt świeżo nie przejrzał.

Sześć zdjęć dokumentacyjnych (plomba, naklejka obudowy, blok strojenia, podwozie po odkurzeniu, płytka przy ECL86, narożnik zasilacza) — z nich wzięły się ustalenia z sekcji „Datowanie i pochodzenie", w tym wariant i rok produkcji.

⭐ Nienaruszona plomba zamyka sprawę historii serwisowej. Hipoteza z punktu 7 oględzin (brak lutów innych niż fabryczne) jest teraz potwierdzona: odbiornik nigdy nie był otwierany. Konsekwencja praktyczna jest dwustronna — układ stoi w konfiguracji fabrycznej (dokumentacja opisuje to, co w środku), ale wszystkie kondensatory mają ~50 lat i nigdy ich nie wymieniano, więc deklaracja sprzedającego „sprawne" dotyczyła sprzętu z takim właśnie kompletem. ⛔ To argument za formowaniem, nie przeciw. Uboczny wniosek: głośnik TESLA ARO567 najpewniej jest fabryczny (nikt nie wchodził do środka, by go wymienić) — ale to poszlaka, nie dowód, więc do_weryfikacji zostaje do porównania z listą podzespołów w dokumentacji.

2026-09-05 — ✅ wymieniony sznur sieciowy (10,68 zł). Nowy przewód zasilający w miejsce oryginalnego. To punkt 2 planu remontu w części „sznur"; pozycja jest rozliczona w planie remontu (renowacja rośnie do 15,68 zł, koszt całkowity do 68,17 zł).

⚠️ Nowy sznur NIE jest zgodą na włożenie wtyczki do gniazdka. W lampowcu z prostownikiem selenowym, nieotwieranym przez ~50 lat, przewód jest najtańszym warunkiem bezpieczeństwa, nie ostatnim. Przed pierwszym włączeniem zostają: pomiar rezystancji izolacji uzwojeń sieciowych względem obudowy, sprawdzenie wkładki bezpiecznikowej T 200 mA, rozładowanie i oględziny elektrolitów filtra oraz formowanie przez autotransformator albo żarówkę szeregową. Pełna procedura: plan remontu.

✅ Typ sznura: DWUŻYŁOWY, bez żyły ochronnej (bez PE) — zgodny z konstrukcją: odbiornik ma transformator sieciowy, więc podwozie jest oddzielone od sieci, a uziemienia fabrycznie nie przewidziano. Wybór właściwy, z dwiema konsekwencjami:

• ⚠️ Brak PE podnosi, a nie obniża, wagę pomiaru izolacji uzwojeń. Przy przebiciu na podwozie nie ma czego zadziałać — cała ochrona leży w izolacji transformatora, który ma ~50 lat i jest podejrzewany o zawilgocenie. ➡️ Pierwsze włączenie przez transformator separacyjny i/lub gniazdo z RCD.
• ⚠️ Wtyk niespolaryzowany: faza wypadnie raz po jednej, raz po drugiej stronie, a wyłącznik sieciowy z tej epoki często przerywa tylko jeden przewód — przy jednym ustawieniu wtyczki część okablowania zostaje pod napięciem także po wyłączeniu. ➡️ Przed pracą w środku wyjmować wtyczkę, nie polegać na wyłączniku.

2026-09-09 — ✅ PIERWSZE URUCHOMIENIE: gra, i gra pięknie na DŁUGICH. Odbiornik został włączony i odbiera na zakresie DŁUGIE — relacja właściciela: „gra pięknie". To pierwszy własny test tego egzemplarza; do tego dnia karta miała stan_techniczny puste z adnotacją „nadal nie było własnego testu". Rozbiór wyniku niżej.

✅ Pierwsze uruchomienie 09.09.2026 — co „gra pięknie na długich" DOWODZI

Tym razem objaw jest mocny, nie słaby — warto to powiedzieć wprost, bo reguła zbioru („objaw to nie wniosek") działa w obie strony i tu przemawia za sprzętem. Jedno zdanie zamyka naraz kilkanaście pozycji z listy niewiadomych:

⭐ Deklaracja sprzedającego „sprawne" wytrzymała próbę. Wpis miał wobec niej zastrzeżenie i było ono zasadne — obie żarówki skali były przepalone, więc skala u sprzedającego nie mogła się świecić. Obie rzeczy są prawdziwe naraz, a wniosek jest regułą na przyszłość: przepalona żarówka nie podważa „sprawne", bo dotyczy oświetlenia, nie odbioru. Ostrożność wpisu była na miejscu, ale wynik wypadł na korzyść sprzedającego.

⚠️ A czego to NIE dowodzi — trzy zakresy z czterech wciąż niesprawdzone

⛔ Jeden zakres nie zdaje egzaminu za pozostałe. Zakresy AM dzielą tor pośredniej i całą część audio (którą właśnie potwierdziliśmy), ale każdy ma własne obwody wejściowe i własny zestaw styków w przełączniku isostat. Najczęstsza usterka sprzętu z tej epoki to brudny styk klawisza — a on jest z definicji lokalny: ŚREDNIE mogą milczeć, gdy DŁUGIE grają pięknie.

⚠️ KRÓTKIE wymagają dodatkowo anteny zewnętrznej (gniazdo 300 Ω) — cisza na KF bez anteny to nie usterka, tylko brak sygnału.

⛔ UKF pozostaje w całości niesprawdzony, bo to niemal osobne radio: własna głowica ELWRO nr 353563, własna lampa ECC85 (jedyna z kompletu, której wynik z DŁUGICH nie dotyczy) i własne pokrętło strojenia — któremu brakuje czarnej nasadki czołowej, więc kręci się po odsłoniętym metalu. 📌 I nadal obowiązuje ustalenie z podziałki: UKF to OIRT 65–74 MHz, więc brak stacji na UKF nie jest usterką; dowodem sprawności głowicy jest zmiana charakteru szumu przy przestrajaniu, nie złapana stacja.

⏳ Niesprawdzone zostaje też wejście GR.MAG (DIN) oraz stabilność w czasie: selen z wiekiem rośnie rezystancją wewnętrzną, a elektrolit upływowy potrafi grzać zasilacz przy zupełnie ładnym dźwięku. „Gra teraz" nie znaczy „gra po godzinie".

🥇 Cztery testy do zrobienia, dopóki sprzęt stoi podłączony

1. 🥇 Klawisz po klawiszu: ŚREDNIE, KRÓTKIE. Nie chodzi o złapanie konkretnej stacji, tylko o to, czy zakres w ogóle żyje. 🔑 Wynik od razu rozdziela usterkę: milczy jeden zakres ⇒ jego obwód wejściowy albo styk tego klawisza; milczą wszystkie poza DŁUGIMI ⇒ przełącznik jako całość.
2. Kilka metrów drutu do gniazda 300 Ω — inaczej KF nie mają czego odebrać.
3. UKF: szukać szumu, nie stacji — przestrajanie zmienia szum ⇒ głowica i ECC85 żyją, niezależnie od tego, że w zakresie OIRT nikt dziś nie nadaje.
4. Gniazdo DIN gramofon/magnetofon — sprawdza tor audio w oderwaniu od odbioru, a w zbiorze stoi sprawny GS-434 (2026-002).

📌 I jedna rzecz do dopisania na bieżąco: czy przy dłuższym graniu narasta przydźwięk i jak ciepły jest transformator po ~20 minutach (ciepły wolno, gorący nie).

⚠️ „Gra pięknie" nie jest świadectwem dla KONDENSATORÓW

📌 Plomba fabryczna była nienaruszona do 05.09.2026, więc w tym odbiorniku nigdy nie wymieniono żadnego kondensatora — wszystkie mają ~50 lat. To ustalenie nie zmienia się przez dobry wynik odbioru, bo dotyczy innej rzeczy: elektrolit upływowy potrafi bardzo długo pozwalać radiu grać, obciążając przy tym prostownik i transformator, a papierowe (Miflex „72 r.") przebijają nagle i bez zapowiedzi.

➡️ Praktyczny wniosek jest jeden i wąski: nie zostawiać grającego bez nadzoru, dopóki elektrolity filtra nie zostaną sformowane albo wymienione. ⛔ To nie unieważnia dobrego wyniku — tylko nie rozciąga go na podzespoły, o których ten wynik nic nie mówi.

⭐ Skutek dla FAGOTA (2026-072), który dojechał tego samego dnia

Fagot DMT-301 — tranzystorowy następca tego modelu — przyszedł 09.09.2026 z objawem „świeci podświetlenie, ale w głośniku cisza". ➡️ Sprawny Klawesyn staje się dla niego wzorcem w tym samym pokoju: jeśli tu PR1 na DŁUGICH wchodzi, a w Fagocie nie, to cisza jest winą Fagota, nie warunków odbioru. Zapowiadane w obu kartach zestawienie DML-306 → DMT-301 wychodzi więc mocniejsze, niż planowano — nie tylko fronty obok siebie, ale ten sam zakres, jeden sprawny i jeden nie.

⭐ Skutek dla drugiego Klawesyna (2026-077)

Zbiór dostał sprawny wzorzec tego samego modelu — dokładnie ta konfiguracja, która przy gramofonach opłaciła się z parą GS-434 → GS-461. 2026-077 jedzie bez anteny (zgłoszone przez sprzedającego), a teraz jest z czym porównywać: ten sam model, ta sama podziałka, znane brzmienie na DŁUGICH.

⏳ Jedno pytanie rozstrzyga, ile ten brak anteny naprawdę waży: czy do gniazda antenowego 300 Ω było przy próbie cokolwiek podłączone? Jeśli DŁUGIE zagrały bez niczego, odbiornik ma wewnętrzną antenę ferrytową — czego karta modelu nie wymienia. ➡️ Wtedy przy 2026-077 zakresy D i Ś da się sprawdzić od razu po dostawie, a „brak oryginalnej anteny" schodzi do braku części, nie przeszkody w teście. ⛔ Bez odpowiedzi tego nie zapisuję — karta modelu anteny ferrytowej nie podaje, a trzy zakresy AM działające z gniazda 300 Ω to równie dobre wyjaśnienie.

Datowanie i pochodzenie — ustalenia z 05.09.2026

Wejście do wnętrza przyniosło więcej niż czystość: trzy niezależne oznaczenia fabryczne, które datują egzemplarz i wskazują kooperantów.

⭐ 1. To jest KLAWESYN II — wariant rozstrzygnięty

Naklejka wewnątrz obudowy, poz. 2 „Nazwa wyrobu": KLAWESYN II. Pole wariant uzupełnione. Karta modelu wymienia odsłony II i III w łącznym nakładzie >132 tys. szt.; ten egzemplarz jest drugą odsłoną, nie wersją podstawową — czego z zewnątrz nie dało się poznać, bo różnicy nie widać ani na froncie, ani na ściance tylnej (DML-306 25501).

⭐ 2. Obudowa: spółdzielnia „TECHNODRZEW" z Dzierżoniowa, 2 lutego 1973

Pełna treść naklejki (druk Wojewódzkiego Związku Spółdzielni Pracy we Wrocławiu):

💡 Obudowa nie jest wyrobem Diory. Szafkę robiła spółdzielnia pracy z tego samego miasta co fabryka (Diora i Technodrzew obie w Dzierżoniowie) — czyli lokalna kooperacja o zasięgu jednej ulicy. To pierwszy egzemplarz w zbiorze z czytelną metryką stolarską: wytwórca, gatunek okleiny i data dzienna. ⏳ Do sprawdzenia, czy naklejki tego typu siedzą też w innych dzierżoniowskich lampowcach zbioru (Irys, Irys drugi).

⭐ 3. Głowica UKF: ELWRO, nr 353563, 30 września 1971

Na odlewie aluminiowym bloku strojenia siedzi naklejka kontrolna ELWRO z numerem 353563 i datą 30 WRZE 1971. To zgadza się z tym, co katalog notuje przy DMTL-202: UKF DML-306 pracuje na lampowej głowicy Elwro — teraz potwierdzone fizycznie, na tym egzemplarzu.

⚠️ Numer 353563 to numer głowicy, nie odbiornika. Pole nr_seryjny zostaje puste — numeru seryjnego Klawesyna nadal nie znaleziono.

4. Datowniki podzespołów

➡️ Wniosek: rok produkcji 1973. Najmłodsze oznaczenie to obudowa (luty 1973), podzespoły są z lat 1970–1972 — układ typowy dla montażu na przełomie 1972/1973. Pole rok_produkcji uzupełnione 1973; wcześniej strona pokazywała szacunek „ok. 1972–1975" z karty modelu.

⚠️ Dlaczego 1973, a nie 1972 (rozważone i odrzucone)

Datowniki kondensatorów (Miflex „72 r.", Telpod „70", głowica 1971) kuszą, by wpisać 1972, ale dają dolną granicę, nie datę: sprzęt nie może być starszy od swojego najmłodszego podzespołu — może być dowolnie młodszy. Tu najmłodszym datowanym elementem jest obudowa: 2 lutego 1973.

⭐ Rozstrzyga plomba. Obudowa i podwozie były spięte fabryczną plombą, nienaruszoną do 05.09.2026 — to nie jest szafka dobrana później do cudzego podwozia. Skoro obudowę zrobiono 2 lutego 1973, a wyszła z fabryki razem z tym chassis, odbiornik nie mógł opuścić Diory przed lutym 1973. Kondensatory z 1972 zgadzają się z tym bez naciągania: kilka miesięcy leżakowania podzespołów w magazynie to norma epoki.

➡️ Żeby zejść do 1972, trzeba by przesłanki mocniejszej niż datowniki podzespołów — dokumentu sprzedaży, gwarancji albo tabliczki z rokiem. rok_produkcji: 1973 zostaje.

5. Plomba — gdzie była i co z niej wynika

Zielony sznurek plecionkowy przewleczony przez dno obudowy, zakończony zaciskaną plombą — miękki krążek (najpewniej ołowiany) zaciśnięty plombownicą, na powierzchni widać odcisk stempla: rant tak, treść nie. ⏳ Odczyt do powtórzenia w ręku — światło boczne pod kątem, lupa, ewentualnie odbitka w plastelinie; stempel powiedziałby, czyja to kontrola (fabryka czy handel). To dlatego zdjęcie ścianki tylnej 01.09.2026 nie wymagało jej naruszania: plomba nie trzymała ścianki, tylko wiązała podwozie z obudową — czyli blokowała dokładnie to, co trzeba zrobić, żeby sprzęt wyczyścić. Przecięta 05.09.2026; ⭐ plomba została na sznurku i jest udokumentowana zdjęciem.

⚠️ Nie do odtworzenia — plombownica z fabrycznym stemplem nie istnieje w obiegu. Zerwanie było konieczne (nie ma innej drogi do wnętrza), ale utrata jest trwała, więc zdjęcie plomby zostaje jako jedyny ślad i idzie do karty.

Opis oferty (relacja sprzedającego)

sprawne

Jedno słowo, ale stojące wysoko na skali deklaracji — drugi szczebel od góry, zaraz za „sprawne, odbiera na …”. To ma konkretne konsekwencje:

• ✅ Deklaracja dotyczy DZIAŁANIA. Odbiornik martwy po dostawie jest niezgodnością z opisem, a nie ryzykiem wliczonym w cenę.
• ⚠️ Ale milczy o WYGLĄDZIE. Brak nasadek pokręteł (potwierdzony w oględzinach) nie jest niezgodnością z opisem „sprawne” — było go zresztą widać na zdjęciach oferty.
• ⚠️ Czego opis NIE mówi: na których zakresach sprawdzano, czy próbowano UKF, czy grał głośnik, czy działa wejście gramofonowe.

⏳ Okno reklamacyjne Vinted: 2 dni od powiadomienia o dostawie. Dostawa 01.09.2026 — decyzja o zgłoszeniu musi zapaść do 03.09.2026. Problem w tym, że rzetelne uruchomienie lampowca po latach postoju wymaga formowania elektrolitów, a to trwa dłużej niż okno reklamacji. ➡️ Świadoma decyzja: pierwszeństwo ma bezpieczeństwo sprzętu, nie termin reklamacji — cena 52,49 zł nie uzasadnia ryzyka spalenia transformatora dla dotrzymania terminu.

Stan

Techniczny: 3 — i to PODŁOGA, nie wyrok. ⚠️ Sprostowanie 09.09.2026: do tego dnia pole było puste z adnotacją „nadal nie było własnego testu". Test był: odbiornik gra pięknie na DŁUGICH. „Gra" wyklucza 1 i 2 (dwójka to „nie gra"), więc trójka jest najniższą oceną, jaką ten wynik dopuszcza. ⛔ Na 4 („w pełni sprawny") brakuje trzech zakresów z czterech, wejścia DIN i próby dłuższego grania — a trójka w skali zbioru znaczy „gra z usterkami", czyli mówi więcej, niż wiemy. ➡️ Ocena jest prowizoryczna i przewidziana do podniesienia; wpisana dlatego, że puste pole sugerowałoby, że testu nie było.

Kosmetyczny: 3 („normalne ślady wieku”) — ⚠️ sprostowanie: przed dostawą było 2. Podniesione po oględzinach, bo oba powody wpisania dwójki okazały się nietrafione: pokrętło siły głosu nie jest zgubione (brakuje tylko czarnej nasadki czołowej), a listwy ozdobne frontu są na miejscu — to, co na zdjęciach oferty wyglądało na „niebieskie paski” zamiast listew, jest chromowaną listwą z odbiciem. Trójkę utrzymuje: matowa, nakrapiana płyta górna, brak dwóch nasadek i mocno zabrudzona, zaplamiona ścianka tylna. Do pełnej kompletności zewnętrznej brakuje dwóch drobiazgów — po ich uzupełnieniu i czyszczeniu realna jest 4.

⚠️ Przed pierwszym włączeniem — konstrukcja lampowa z prostownikiem selenowym

✅ Prostownik selenowy potwierdzony w ręku i zidentyfikowany z tabliczki: TELPOD SPS-6B/1, nr 250-685.676 (ostatnia cyfra słabo czytelna — 6 albo 8), zaciski oznaczone ~ ~ oraz + −, czyli mostek. Karta modelu podawała „SPS6B” za dokumentacją — zgadza się, a egzemplarz dokłada do tego wariant /1 i numer katalogowy. To ten sam element co w Wirtuozie 3231 i Irysie.

🔗 Producent to Telpod — Krakowskie Zakłady Elektroniczne, jeden z głównych krajowych dostawców podzespołów pasywnych i czołowy wytwórca prostowników selenowych. Pierwszy egzemplarz w zbiorze z fizycznym, czytelnym oznaczeniem Telpodu na podzespole.

Zasada bez zmian: selen starzeje się i rośnie mu rezystancja wewnętrzna, a uszkodzony potrafi wydzielać żrący, cuchnący dym. Przy ewentualnej wymianie na krzem konieczny jest rezystor szeregowy, inaczej napięcie anodowe skoczy ponad wartość katalogową i obciąży wszystko, co za nim stoi, łącznie z elektrolitami filtra.

⛔ „Sprawne” u sprzedającego NIE zwalnia z procedury. Nie wiadomo, ile odbiornik stał przed tamtym włączeniem ani jak długo grał; formowanie elektrolitów przez żarówkę szeregową / autotransformator obowiązuje tak samo. Kolejność: ~~odkurzenie podwozia~~ ✅ (05.09.2026) → ~~oględziny sznura sieciowego na całej długości~~ ✅ bezprzedmiotowe — sznur WYMIENIONY 05.09.2026 → sprawdzenie, czy nie ma zwarcia na wtyku → pomiar rezystancji izolacji uzwojeń sieciowych względem obudowy (patrz zawilgocenie niżej) → formowanie → dopiero potem ocena odbioru. Rozpisana wersja tej procedury: plan remontu 2026-061.

✅ UKF potwierdzone jako OIRT 65–74 MHz — odczytane wprost z podziałki (74…65 MHz), nie z rocznika. Brak stacji na UKF nie będzie usterką.

⚠️ Bezpiecznik: T 200 mA zwłoczny (nadruk na ściance tylnej, 220 V / 50 Hz / 40 W). Sprawdzić zastany przed włączeniem — wkładka o wyższym prądzie byłaby sygnałem wcześniejszej awarii.

Ustalenia z oględzin po dostawie (01.09.2026)

Sprostowania wobec oceny ze zdjęć oferty

1. ⚠️ Pokrętło SIŁY GŁOSU JEST — brakuje tylko czarnej nasadki czołowej. Wcześniej zapisano „wygląda na brakujące (goły wałek)”. W ręku widać pełny korpus pokrętła z radełkowanym płaszczem i srebrnym pierścieniem; nie ma czarnej tarczki wpuszczonej w pierścień, przez co świeci metalowy środek z gwiazdką sprężystą. Ten sam brak dotyczy pokrętła strojenia FM — czego ze zdjęć oferty w ogóle nie wychwycono. ➡️ Bilans: brak jest mniejszy (nie cała gałka), ale podwójny. Pozycja wpisana do poszukiwane ze zdjęciem braku i wzorem na tym samym froncie.
2. ⚠️ Listwy ozdobne frontu SĄ. Obie — górna i dolna, chromowane, na całej długości. „Niebieskie paski” ze zdjęć oferty to odbicie w chromie, nie taśma ani folia ochronna. ➡️ Hipoteza „ktoś przy obudowie pracował” upada; pytanie do sprzedającego bezprzedmiotowe. Do poprawki: przy prawym końcu górna listwa lekko odstaje od korpusu.
3. ✅ Ślad zawilgocenia potwierdzony — ciemna pionowa smuga przez środek ścianki tylnej plus pryski białej farby (ktoś malował pomieszczenie ze sprzętem w środku). Dotyczy płyty pilśniowej tylnej ścianki; na podwoziu i transformatorze nie widać nalotu ani śladów rdzy, ale pomiar izolacji przed włączeniem zostaje w mocy.
4. Listwa spodu — ⏳ nierozstrzygnięte; na zdjęciu od dołu z oferty wyglądała na odspojoną, po dostawie sprzętu nie stawiano na sztorc. Do sprawdzenia przy odkurzaniu podwozia.

Nowe ustalenia

1. ⭐ Prostownik selenowy TELPOD SPS-6B/1, nr 250-685.676 — patrz sekcja wyżej. Wiąże egzemplarz z kartą zakładu Telpod.
2. ⚠️ Głośnik: TESLA ARO567, 4 Ω / 3 W — czechosłowacki, nie Tonsil. Impedancja zgadza się z gniazdem głośnikowym 4 Ω i z układem ECL86, a moc 3 W z poborem 1 VA na wyjściu, więc elektrycznie pasuje. **Nie przesądzam, czy jest fabryczny.** Dwie możliwości: (a) dostawa wewnątrz-RWPG (Tesla dostarczała podzespoły do polskich zakładów), (b) późniejsza wymiana po przepaleniu oryginału. ➡️ Rozstrzygnie porównanie z listą podzespołów w dokumentacji fabrycznej DML-306 oraz oględziny mocowania (czy otwory w płycie czołowej pasują bez przewiercania) i lutów na przewodach głośnikowych. weryfikacja: do_weryfikacji na tym punkcie.
3. Podwozie kompletne, ale bardzo zakurzone — kilkumilimetrowa warstwa kurzu na kondensatorach blokowych i podstawkach. **Obie żarówki skali obecne** na blaszanym wsporniku, linka strojenia ze sprężyną naciągową na miejscu. Kondensatory papierowe (białe bloczki) i elektrolity oryginalne, nietknięte — brak śladów wcześniejszej naprawy, nie widać lutów innych niż fabryczne. ➡️ To argument, że sprzęt **nie był serwisowany**, więc deklaracja „sprawne” dotyczy odbiornika z kompletem 50-letnich kondensatorów.
4. Gniazda tylne kompletne: antenowe 300 Ω + masa, DIN gramofon/magnetofon, DIN głośnik 4 Ω. Sznur sieciowy z wtyczką obecny.
5. Numer seryjny — nadal nie znaleziony. Na ściance tylnej stoi DML-306 25501, czyli zgodnie z regułą zbioru **kod wyrobu, nie numer seryjny. ⭐ Potwierdzone 06.09.2026:** drugi Klawesyn w zbiorze (2026-077, inny sprzedający, inna maskownica) ma na ściance tylnej dokładnie ten sam numer — numer seryjny nie mógłby się powtórzyć. Naklejki na podwoziu nie szukano (odbiornika nie odwracano). Pole nr_seryjny zostaje puste.
6. Pokrętła strojenia AM/FM mają jaśniejszy, metalizowany płaszcz niż ciemne pokrętła barwy tonu i siły głosu. Na zdjęciu wzorcowym z Commons wszystkie cztery wyglądają jednakowo ciemno, ale zdjęcie robiono w ostrym słońcu. ⏳ Do sprawdzenia, czy to fabryczne rozróżnienie, czy pokrętła z dwóch źródeł.

Uwagi

Cena wobec wyceny. 52,49 zł przy widełkach modelu 50–250 zł i medianie ~120 zł — przy dolnym brzegu widełek, ~44 % mediany. Po oględzinach zakup wygląda lepiej niż przed: obudowa okazała się kompletna, brak sprowadza się do dwóch nasadek, a wnętrze jest nietknięte. Ryzyko przesunęło się w całości na stronę elektryczną (nieformowane elektrolity, selen, zawilgocenie w przeszłości).

Miejsce w zbiorze. Od 06.09.2026 ma bliźniaka: 2026-077 to ten sam model w drugim wariancie maskownicy (listewkowa zamiast materiałowej) — para pokrywa oba udokumentowane typy frontu DML-306. Dołącza też do grupy lampowców z prostownikiem selenowym: Wirtuoz 3231, Irys, Irys drugi, Calypso. Procedura pierwszego uruchomienia jest dla wszystkich wspólna — argument, by odpalić ją raz, dla kilku egzemplarzy naraz.

Do uzupełnienia:

1. ~~Zrzut ekranu oferty~~ ✅ zrobione (3 zdjęcia w img/).
2. ~~Zdjęcia własne po dostawie~~ ✅ zrobione (5 zdjęć w img/, przeskalowane).
3. ~~Wariant maskownicy~~ ✅ materiałowa. ~~Zakres UKF~~ ✅ OIRT 65–74 MHz. ~~Pokrętło siły głosu~~ ✅ jest, brak nasadek (2 szt.). ~~Listwy ozdobne~~ ✅ obecne.
4. Numer seryjny — ⏳ nadal nieznaleziony; naklejka ELWRO 353563 dotyczy głowicy UKF, nie odbiornika. Zostaje oglądanie podwozia od spodu.
5. Komplet lamp — spisać oznaczenia z baniek (ECC85, ECH81, EBF89, ECL86) i sprawdzić, czy któraś nie jest zamiennikiem z innej sztuki. ⚠️ Na zdjęciach z 05.09 widać opisy z płytki (EBF 89, ECL 86), a to nadruk gniazda, nie dowód, co w nim siedzi.
6. Głośnik TESLA ARO567 — rozstrzygnąć: fabryczny czy wymieniony (dokumentacja fabryczna DML-306, oględziny mocowania i lutów).
7. Listwa spodu obudowy — sprawdzić, czy odspojona.
8. Pomiar izolacji uzwojeń sieciowych względem obudowy przed formowaniem.
9. ~~Odkurzenie podwozia~~ ✅ zrobione 05.09.2026 (wraz z umyciem obudowy).
10. Ocena techniczna — po uruchomieniu; ocena kosmetyczna do zrewidowania po uzupełnieniu nasadek (czyszczenie już za nami — po nasadkach realna 4).
11. ~~Plomba fabryczna~~ ✅ udokumentowana: sznurek przez dno obudowy, plomba zachowana, dwa zdjęcia w img/ (całość + zbliżenie). ⏳ Zostają dwie rzeczy: odczytać stempel na plombie (światło boczne / lupa) i **odłożyć ją do koperty** opisanej ID egzemplarza, żeby nie zginęła.
12. ~~Żarówki oświetlenia skali — powód wymiany, źródło, cena~~ ✅ stare przepalone, nowe z magazynu po 2,50 zł/szt. ⏳ Zostaje typ/napięcie — spisać z bańki, żeby wiedzieć, co dokupić na zapas.
13. ~~Zdjęcia po czyszczeniu~~ ✅ sześć kadrów z 05.09.2026 w img/.
14. Transformator sieciowy — na zdjęciu narożnika zasilacza rdzeń i cewka są pokryte ciemną, spękaną powłoką. ⏳ Rozstrzygnąć w ręku: **impregnat (wosk/bitum) czy ślad przegrzania** — pierwsze jest normą dla epoki, drugie zmienia wyrok o „nieserwisowanym, sprawnym" sprzęcie. Wiąże się z pomiarem izolacji z punktu 8.
15. Stempel „Znak KT" na naklejce obudowy — odczytać w ręku (na zdjęciu sześciokątny, nieczytelny).